Siew pszenicy ozimej najlepiej przeprowadzić między końcem września a połową października, w zależności od obszaru. Można ją zasiać kilka tygodni wcześniej, jeśli ma być wykorzystywana do wypasu. Stewart Duncan, agronom z Kansas State University Northeast Area Extension Office, mówi, że ważne jest, aby upewnić się, że gleba ma wystarczającą wilgotność do kiełkowania.
Jeśli gleba nie jest wilgotna podczas sadzenia, może być konieczne poczekanie na poprawę pogody przed siewem, co może spowodować opóźnienia w zakładaniu upraw. Może to zmniejszyć potencjał plonów.
Ważne jest również, aby siać na odpowiedniej głębokości. Ogólnie rzecz biorąc, pszenica powinna być wysiewana nie głębiej niż jeden cal, ponieważ ma krótszy koleoptyl (czubek zarodka pszenicy, który wypycha się przez glebę, tworząc pierwszy liść). Głębsze umieszczenie nasion spowalnia wschody i skutkuje słabymi, wrzecionowatymi roślinami, które są bardziej podatne na wymarzanie.
Zasadniczo należy unikać uprawy pól przed siewem pszenicy. Uprawa uszkadza glebę i niszczy resztki pożniwne, które pomagają chronić nasiona pszenicy przed chorobami i owadami. Może również powodować zaskorupianie się gleby, co zmniejsza wschody i zwiększa erozję.
Najlepiej byłoby sadzić na ściernisku po poprzedniej uprawie. Pomoże to zmniejszyć zapotrzebowanie na wodę po posadzeniu i zapewni pszenicy dobre środowisko do kiełkowania, wzrostu i rozwoju przed nadejściem ujemnych temperatur. Ściernisko pozostawione na polu zatrzyma również śnieg, który utrzyma go z dala od powierzchni gleby i zapobiegnie parowaniu.
Plony 