Pszenica ozima oferuje możliwość uzyskania znacznie większych plonów niż żyto lub inne rośliny okrywowe, ale wiąże się również z własnym zestawem wyzwań. Istnieje kilka kwestii, które należy wziąć pod uwagę przed podjęciem decyzji o uprawie tej cennej rośliny, począwszy od tego, kiedy ją zasiać, a skończywszy na tym, jak głęboko należy zakopać nasiona.
Po pierwsze i najważniejsze, ilość światła słonecznego, jaką otrzymuje pszenica, może wpłynąć na jej produkcję. Pszenica rozwija się w pełnym słońcu i wymaga co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła słonecznego, aby osiągnąć maksymalny potencjał plonów.
Innym ważnym czynnikiem jest temperatura i wilgotność gleby. Według badań przeprowadzonych w południowo-zachodniej Dakocie Południowej, daty sadzenia od połowy września do pierwszego października konsekwentnie charakteryzowały się najwyższymi plonami ziarna, podczas gdy daty sadzenia po 1 października miały najniższe plony. Zbyt wczesne sadzenie może narazić pszenicę na szereg stresów środowiskowych, w tym jesienny stres suszy i wiosenne przymrozki, podczas gdy zbyt późne sadzenie może uniemożliwić sadzonkom osiągnięcie optymalnych etapów kiełkowania i wernalizacji.
Podczas wysiewu pszenicy należy pamiętać o równomiernym rozsypaniu nasion na warstwie gleby o grubości około 1,5 cala w przypadku siewu wiosennego i 2 cali w przypadku siewu ozimego. Następnie lekko talerzuj lub kultywatoruj, aby przykryć nasiona, zagęszczając i wyrównując wszelkie nierówności lub dziury. Lekka warstwa ziemi ochroni nasiona przed światłem słonecznym i owadami oraz pomoże utrzymać wilgotność gleby potrzebną do kiełkowania.
Plony 